عباس اخوندی طی یادداشتی از تعلیق حساب توییتری خود خبر داد.
۱۲۸ مطلب
وزیر پیشین راه و شهرسازی در یادداشتی خطاب به مصطفی میرسلیم نوشت: شما به چه مصلحتی در انتخابات ۹۶ و ۹۸ چشم بر ناحقیای به این آشکاری که به آن آگاهی نیز داشتی، بستی و با آن همراهی کردی؟ حضرات به اشتباه تصور میکنند که سیاست صحنه زیروروکشی است. درست است که سیاست بالا و پایین فراوان دارد، ولی در نهایت آنچه به سود مردم است، در جهان باقی میماند.
آخوندی درباره ایدئالهای یک رئیسجمهور خوب نیز گفته: «رئیسجمهور باید سیاستمدار باشد، نه لزوما کارشناس. وظیفه رئیسجمهور هماهنگی با همه است و اگر خودش را داناتر از همه بداند آغاز بدبختی است. وظیفه رئیسجمهور این است که حرف همه را گوش کند و از درون آن یک سیاست مورد وفاق به دست بیاورد. البته رئیسجمهور باید اقتصاد و امنیت و... را بفهمد، ولی اگر خودش فکر کند که اقتصاددان است اول بدبختی است».
نماینده نجف آباد در مجلس با تاکید بر اینکه آقای آخوندی وظایفی را که در حوزه مسکن به عهده داشت رها کرد و همین باعث شد ۶ سال کشور معطل این بی برنامگیها شود، گفت: وقتی مسئولان وظایف خود را انجام نمیدهند به یک بهمن تبدیل شده و بر سر مردم خراب میشود. آقای آخوندی با ترک فعل وزارتی بزرگترین ضربه را به نظام و ملت زد.
روحانی: «در زمینه مسکن، ما همیشه وحدت نظر نداشتیم و در عین حال ناچار بودیم کار ناقص و غیر علمی انجامشده را به اتمام برسانیم. آنچه من گفتم، با آنچه برخی آن را تبلیغ کردند، تفاوت بسیار بوده و هست. برایتان آرزوی سلامتی و توفیق روزافزون دارم.»
عباس آخوندی میگوید: در درون بخش مسکن با توجه به وضعیت تورم، بخش عمدهای از گردش پول در بخش سوداگری و... مصرفی میچرخد و مقدار بسیار محدودی به تقاضای مصرفی واقعی اختصاص مییابد؛ بنابراین شما با دو نشانه متضاد روبهرو هستید؛ یکی وجود خانههای خالی و درعینحال کمبود جدی مسکن در بخش مصرفی.
عباس آخوندی وزیر مستعفی راه و شهرسازی دولت دوازدهم با طرح انتقادات تندی از عملکرد اقتصادی دولت، نامزدی حسن روحانی برای ریاستجمهوری دوره دوازدهم را اشتباه خواند.
نقطهی قوت استراتژیک ایران که به صورت مستقل و قدرتمند عمل میکند، در این موقعیت ناشی از دو واقعیت است. یکی قدرت نظامی و درک درست از موقعیت خود و دیگر بازیگران منطقهای و دیگری اقدام در چارچوب قانون و مقررات بینالمللی است.
اشاره آخوندی به دوران حضور کرباسچی در شهرداری تهران و رفیقدوست در بنیاد مستضعفان بود. او میگوید: متأسفانه این توافقات زیاد بود. بعضی از دستگاهها هم یاد گرفته بودند این کار را بکنند، من به آقای هاشمی گفتم من با این کارها کلا مخالفم و اساسا فکر نمیکنم هیچ توسعهای برمبنای فروش قانون ایجاد شود.
یادم است آن زمان در دولت آقای هاشمی ساخت ۲۰ تا برج شروع شد. عمده سرمایهگذاران آن بخش خصوصی بودند، یک بخش دیگر سرمایهگذاران هم نهادهای عمومی و غیردولتی مثل بنیاد مستضعفان یا طرفهای معامله بنیاد مستضعفان بودند. مثلا همین ساختمان خصوصیسازی در شهرک غرب، این یک فضای سبز بود، ولی الان ساختمان ۱۰ طبقه است. بعدها مشکلی که به وجود آمد این بود که اساسا نهادهای عمومی غیردولتی آمدند و شروع به معامله با شهرداری کردند. نمونه بسیار بسیار بارز آن پل صدر است. پل صدر را چه کسی اجرا کرده است؟ قیمتش چقدر است؟…
