۲۵۰۱ مطلب
گرچه آقای پزشکیان به صفت حرفه خود و سابقه وزارت بهداشت داشتن، با این مسأله بهخوبی آشنا هستند؛ ولی آنان که روزی و روزگاری تحریم را مسخره میکردند که تحریم نمنهدی! اکنون میتوانند نتیجه تمسخرهای خود را ببینند. هرچند متاسفانه هنوز هم دنبال همان خطمشی هستند؛ چون نان و بقای آنها در سفت شدن کمربند تحریمها علیه مردم ایران است.
قطعا هرچه آقای پزشکیان قرار است بگوید، پیشتر توسط رهبری تایید شده است. آن هایی هم که با هر نوع مذاکره مشکل دارند و در رسانه ها هیاهو می کنند خوب است بدانند اگر پرونده ما به شورای امنیت و ذیل فصل هفتم و تبصره 142 منشور برود، باب حمله نظامی به ایران باز می شود. شاید برخی افراد دانش توجه به این موضوعات را ندارند.
در چهلوپنجمین سالگرد شروع جنگ و ۳۷ سال پس از تلاش هاشمی برای ختم آن، برخی انتظار دارند مسعود پزشکیان با بهره از اعتماد رهبری به خود، همین نقش را برای ختم مناقشه هستهای برعهده گیرد. توصیهای که به مذاق تندروها خوش ننشسته و آن را به خوشرقصی برای ترامپ تعبیر کردند و چه میتوان گفت جز حاشا و کلا.
آمریکا به یوسف پزشکیان، فرزند مسعود پزشکیان ویزای حضور در آمریکا را نداده است.
وزیر میراث فرهنگی دولت سیزدهم خطاب به مسعود پزشکیان نوشت: یاد امام ره را زنده کنید و هرچه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید. دنیا تشنه شنیدن سخنان رسواکننده شماست.
چرا چیزی که بر دوستان جمهوری اسلامی از ونزئلا و کوبا و نیکاراگوئه تا کرۀ شمالی و چین و روسیه و حتی حماس روا و مجاز است، بر ملت ایران برای دفاع از منافع و خروجش از این تنگنای طاقت فرسای اقتصادی روا و مجاز نیست؟
طبیعتاً در چنین ایامی، موضوع دیدار روسای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری غیراسلامی اِمریکا داغ میشود. انگار رییسجمهور آمریکا تحفه است!
رئیس جمهور در جریان سفر به نیویورک، در صحن سازمان ملل سخنرانی خواهد کرد و همچنین دیدار و رایزنیهایی با رؤسای کشورهای مختلف و دبیرکل سازمان ملل و نشستهایی با اندیشکدهها، برخی مجامع و ایرانیان مقیم نیز خواهد داشت.
«امروز، پس از مرگ رسمی برجام و پایان قطعنامه ۲۲۳۱، ملت ایران بار دیگر شاهد است که جریان غربگرا همچنان روی همان نسخههای کودکانه پافشاری میکند. این طیف حتی یکبار حاضر نشده از تجربههای شکستخورده خود درس بگیرد.»
محمدجواد حقشناس، فعال سیاسی، گفت: اگر قرار باشد این سفر تنها یک سفر کلیشهای و تشریفاتی باشد و در آن تنها به سلسله سخنانی در صحن مجمع عمومی برای ثبت در تاریخ بسنده شود، فایدهای برای ایران نخواهد داشت. ایران برای عبور از بحرانهایی که با آن دست به گریبان است، نیازمند یک دیپلماسی پویا، پرتحرک و متکی بر شناخت زمان و مکان و مخاطب است. این سفر باید با مدنظر قرار دادن مخاطبان جهانی برنامهریزی و اجرا شود.»
