شعر «باز باران با ترانه» رفتهرفته بدل به شناسنامهای شد که در حافظه جمعی مردم ایران به ثبت رسید. این شعر فراتر از مرزهای جغرافیایی و حتی فراتر از نام شاعر این اثر، برای بسیاری از مردم ایران، بدل به نخستین تجربه رویارویی با جنگلها زیبای گیلان شد.
۲۷۰ مطلب
شعر «باز باران با ترانه» رفتهرفته بدل به شناسنامهای شد که در حافظه جمعی مردم ایران به ثبت رسید. این شعر فراتر از مرزهای جغرافیایی و حتی فراتر از نام شاعر این اثر، برای بسیاری از مردم ایران، بدل به نخستین تجربه رویارویی با جنگلها زیبای گیلان شد.
شکی نیست که پویایی و تکثر، لازمه رشد ادبیات در هر مملکتی است. بااینوجود بهنظر میرسد که در دهههای گذشته مسئله از این حرفها پیشی گرفته است و حالا با احزابی طرفیم که هرکدام شعر را بهعنوان پدیدهای دوممرتبه میبینند و تاکیدشان را بیشتر بر جداییجوییهای فکری قرار دادهاند.
فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که میفرماید: ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس / بوسه زن بر خاک آن وادی و مشکین کن نفس
وزیر فرهنگ و ارشاد شعر را هنر ملی ایرانیان دانست و تأکید کرد: غزل با وجود تحولات دوران تجدد، همچنان جایگاه برجستهای در ادبیات فارسی دارد.
با فرارسیدن روز زن، چه تبریکی میتواند بهتر از تبریک با یک شعر زیبا باشد؟
رابطه عاشقانه و درعینحال شاعرانه غلامرضا بروسان و همسرش، با دخالت نابههنگام سرنوشت از بین رفت. غلامرضا، بهعلاوه همسر و دخترش، در 15 آذر 1390، در یک تصادف رانندگی از دنیا رفت.
یک مطالعه تازه نشان میدهد که ترکیب خلاقیت و زبان شاعرانه میتواند از سد بسیاری از محدودیتهای امنیتی چتباتهای هوش مصنوعی عبور کند؛ یافتهای که زنگ خطر جدی برای سازندگان مدلهای زبانی بزرگ به صدا درآورده است.
در روزگار تغییر و تحولات ادبیات فارسی، نامهایی مطرح شدند که هرکدام از آنها، در ادامه به سرآمدان حوزههایی از ادبیات معاصر ایران بدل شدند؛ بیژن الهی یکی از این نامها بود.
عبدالرحمن جامی ازجمله شاعرانی به شمار میرود که هم در زمان حیاتش و هم پساز آن، از جایگاه ویژهای برخوردار بوده است. جامی را با لقب خاتمالشعرا میشناسند؛ چراکه بسیاری از اهالی ادب معتقدند که او آخرین شاعر از نسل شاعران پرآوازه ایران در روزگار گذشته بوده است.
شمس لنگرودی مانند بسیاری از روشنفکران و شاعران زمانهاش، در طول دوران زندگی خود، با تغییرات مهمی در دیدگاههایش روبهرو شد. تجربه زندان و فعالیتهای سیاسی، او را بهسوی سکوتی طولانی و درعینحال سرشار از بالندگی ادبی هدایت کرد.
