۱۲۰ مطلب
مصطفی هاشمی طبا فعال سیاسی گفت: رؤسای سه قوه ظاهراً با خوبی و خوشی در جلسات کنار هم مینشینند و مدام از همکاری میگویند، اما آن بیرون چه خبر است؟ تیمها و اطرافیان اینها در رسانهها، شبکههای اجتماعی، مناظرهها، سخنرانیها و جاهای دیگر ممکن است راه دیگری را بروند. قطعاً نمیشود گفت آن وضعیتی که بین تیمهای این سه نفر در بیرون وجود دارد، بازتابی در روابط بین آنها نخواهد گذاشت. اتفاقاً آن فضا تأثیرش شاید حتی مهمتر و بیشتر از جلسات رسمی باشد که ظاهراً وضعیت در آنجا مطلوب به نظر میرسد.
مصطفی هاشمیطبا درباره تمایل احمدینژاد برای انتخاب دوباره به عنوان رئیسجمهور گفت: احمدینژاد مانند یک پیامبر صحبت میکند و میگوید: «جهان را به هدایت و عدالت میخوانم.» فقط نصیحت میکند و گفته ایران و آمریکا باید دوست شوند! به تعبیری خود را عیسی مسیح میپندارد!
هیچوقت آقای خاتمی چنین موضوعی را به من نگفت که باید آقای مصطفوی را از ریاست فدراسیون فوتبال برکنار کنیم. امیدوارم آقای مصطفوی خاطرش باشد که در همان ایام قبل از دیدار با استرالیا چه شرایطی حاکم بود که ایشان میگفت از عوامل مختلف با من تماس میگیرند و تهدیدش میکنند و حتی میگفت عدهای میگویند او را با گونی میبرند. من به ایشان پیشنهاد کردم به خاطر شرایط نامساعد روحی و جسمیای که دارد استعفا دهد. صرفا همین مسئله بود و نه بیشتر. اگر خاطرتان باشد، ایشان به خاطر شرایط نامساعدی که داشت، همراه با…
تیم تاج در سال ۱۳۵۷ منحل و اموال این تیم هم به سازمان تربیت بدنی وقت داده شد. تمام شد و رفت.
هاشمیطبا بیان کرد: «مطمئنا اصولگرایان با ورود به مجلس هیچ کار خاصی انجام نمیدهند. مجلس باید از متفکران و کسانی تشکیل شود که با دنیای امروز آشنا باشند. بنابراین حتی اگر تمام کرسیهای مجلس از طیف اصولگرا باشند، نه میتوانند معجزهای کنند و نهاینکه کار خاصی انجام دهند».
به آقای رئیسجمهور عرض میکنم البته شما همانطور که اعلام کردید بلد نیستید با قطع مراودات خارجی اقتصاد را شکوفا کنید و با قطعنکردن هم چندان امیدی به شکوفایی نیست، ولی اطمینان داشته باشید کسانی که ادعای بلدبودن شکوفایی اقتصاد هنگام قطع روابط خارجی را دارند، در ادعای خود یا صادق نیستند یا آگاه نیستند.
سید مصطفی هاشمیطباء در گفتگویی به بررسی دیدگاه اقتصادی بنیانگذار انقلاب اسلامی و شکاف برخی مدیران در دولتهای مختلف با این اندیشهها پرداخت و افزود: برخیها پیدا شدهاند که میگویند نه اصولگرایند و نه اصلاحطلب، بلکه انقلابی هستند و هر طور میخواهند صحبت و رفتار میکنند، فحش میدهند، داد میزنند و آدمها را به جان هم میاندازند، مگر انقلابی بودن به داد و بیداد کردن و فحاشی است؟ با تهمت و افترا زدن کسی انقلابی نمیشود.
انتقاد منجر به بهبود امور میشود. اگر در جامعهای مسئولان نسبت به یکدیگر و مطبوعات و احزاب نسبت به آنها انتقاد نکنند، آن جامعه به قهقرا خواهد رفت. انتقاد زمینهساز رشد است. اما در ایران انتقاد جایش را به تخریب و هیاهو داده است. به طور مثال وقتی وزیری برای پاسخگویی به سؤالات نمایندهها در مجلس حاضر میشود، نمایندههای جناح مخالف دست به هیاهو و غوغاسالاری میزنند
برانکو خدمات زیادی به فوتبال ایران کرده، اما انتخاب برانکو یک اشتباه است. از طرفی دیگر با وجود بحران اقتصادی در کشور، چرا به دنبال پول دادن به مربیان خارجی هستیم؟
مجموعاً تصور میکنم بههیچوجه اجماعی علیه آقای ناطق چه از جناح اصلاحطلب و چه از جناح اصولگرا شکل نخواهد گرفت و تنها مخالفتها با او از جانب عدهای تندرو است که نام انقلابی را یدک میکشند درصورتیکه باید دید به آنها چه کسی گفته است حرکات تند نشان از انقلابی بودن است یا اصلاً این عنوان را چه بخشی از جامعه به آنها دادهاند؟ نمیشود گفت که ما انقلابی هستیم اما مردم این موضوع را تصدیق نکنند. واقعیت این است که مشک باید خود ببوید نه آنکه عطار بگوید..
