گسیل حجم زیادی از تجهیزات هوایی و دریایی آمریکا و برخی متحدان غربی آن به خاورمیانه و به خصوص خلیج فارس پیش از برگزاری این رزمایش حکایت از عملیات جدید آمریکا علیه ایران دارد که درخصوص سطح و دامنه آن، اختلافنظرهای گستردهای میان رسانهها و تحلیلگران وجود دارد.
درباره جزایر سه گانه آمریکا میداند به محض ورود به جزایر با مقابله مستقیم از سوی سواحل ایران رو به رو می شود. به هر ترتیب، جنگ زمینی و دریایی بسیار پیچیده است. من معتقدم اگر جنگی رخ دهد، الگوی دوم جنگ پیشین خواهد بود و بیشتر بر آسمان و حمله هوایی متمرکز است. هدف اولیه این جنگ آسیب زدن به امکانات لجستیک، موشکی و فرماندهی ایران است تا مانع از ضربات ایران به اسرائیل شود. آمریکا تا وقتی که این موضوع را حل کند این جسارت را نخواهند داشت که وارد جزایر سه گانه یا تنگه هرمز شود.
میتوان گفت منظور این سند کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس است، پرواضح است که چنین موضوعی نه جدید است و نه غافلگیر کننده. اردن، مصر، امارات، بحرین و عربستان از جمله کشورهایی هستند که از مدتها پیش وارد چنین اشتراکاتی شده اند. اردن به شکل رسمی با اسرائیل در ارتباط ویژه است، سوریه و عمان به شکل غیر رسمی این کار را میکند. درواقع یک سیستم دفاعی یکپارچه طراحی شده است، که این موضوع را شامل میشود.
«به نظر میرسد رئیسجمهور و مقامات فعلی دولت به جای ایجاد نوعی نظم و انضباط، مشتاق تشدید اوضاع هستند، در حالیکه توضیحات عمومی در مورد تیراندازی به آقای پرتی و رنه ارائه میدهند که هیچ تحقیق جدی در مورد آنها انجام نشده است و به نظر میرسد که مستقیما با شواهد ویدیویی در تضاد است.»
راهبرد دفاع ملی وزارت دفاع که مدتها انتظارش میرفت و عصر جمعه منتشر شد، به پنتاگون دستور میدهد «توازن مطلوب قدرت نظامی را در منطقه هند-اقیانوسیه حفظ کند». این سند همچنین تصویری از آنچه مدتها مورد انتظار بود ارائه میدهد: اینکه پنتاگون چگونه قرار است رویکرد «اول آمریکا»ی دونالد ترامپ را در حوزه نظامی، در دوره دوم ریاستجمهوریاش به سیاستها و اقدامات عملی تبدیل کند.
سیاست آمریکایی ها در قبال ایران این است که وضعیت نه جنگ نه صلح، تعلیق یا شرایطی ناپایدار را در برابر ایران حفظ کنند. نظر آن ها این است که این شیوه میتواند روی ایران فشار وارد کند. درواقع آمریکایی ها به دنبال این هستند که ایران را در وضعیتی نگه دارند که هر آن انتظار حملات خارجی را داشته باشد و در نتیجه در چنین وضعیتی، امور کشور معطل بماند.